Η τεράστια ευθύνη των τραπεζών για τα δάνεια και τα ΜΕΔ

Όταν ο μεγαλύτερος διαφημιστής κατά την διάρκεια της προ-κρίσης περιόδου ήταν οι Τράπεζες, οι οποίες, ως θεσμός έχαιραν αξιοπιστίας από το ευρύ κοινό, αυτό σημαίνει ότι είχαν την δυνατότητα να πείσουν και να καθορίσουν κοινωνικές νόρμες και τάσεις.

Με τέτοιου είδους δύναμη και δυνατότητα νοείται και η ανάλογη ευθύνη. Οι Τράπεζες όμως λειτούργησαν ανεύθυνα. Αν ανατρέξουμε σε όλα τα διαφημιστικά σλόγκαν της εποχής θα δούμε ότι έγινε μια απίστευτη και συστηματική πλύση εγκεφάλου για να δελεαστεί το κοινό να δανειστεί, έστω και αν δεν το είχε ανάγκη, με το κορυφαίο «Σκέψου το. Γίνεται» της Τράπεζας Κύπρου. Οι πιστωτικές κάρτες κατέφθαναν μέσω ταχυδρομείου η μια μετά την άλλη με «δωρεάν» χρήματα και οι τραπεζίτες επικοινωνούσαν οι ίδιοι με πελάτες για να προωθήσουν την «πραμάτεια» τους.

Έστω κι αν οι Τράπεζες χρησιμοποίησαν την τεράστια δυνατότητα τους για διαφήμιση, με καμπάνιες εκατομμυρίων ευρώ σε όλα τα ΜΜΕ, τηλεόραση, ραδιόφωνο, περιοδικά και εφημερίδες καθώς και υπαίθριες πινακίδες, σε μια απίστευτου εύρους καμπάνια να πείσουν τον κόσμο να δανεισθεί, οι ευθύνες των Τραπεζών θα μπορούσαν να μετριαστούν, αν πριν δώσουν οποιαδήποτε δάνεια ακολουθούσαν μια σωστή, σοφή και συνεσταλμένη διαδικασία αξιολόγησης των δανειστών αλλά ΚΑΙ του γενικότερου οικονομικού περιβάλλοντος. Αντί αυτού, τα πάντα παρακάμπτονταν για να δοθούν τα δάνεια.

Με βάση τα πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο ότι οι ευθύνες των Τραπεζών για την σημερινή κατάσταση της οικονομίας και ειδικά του ποσοστού των ΜΕΔ είναι μεγαλύτερες από οποιοδήποτε άλλο θεσμό, εκτός ίσως του εποπτικού.

Οι ευθύνες των εποπτικών αρχών και αρμοδίων της Δημοκρατίας σίγουρα είναι επίσης τεράστιες, αφού το πιο πάνω σενάριο είχε επαναληφθεί στο παρελθόν σε Δυτικές «ανεπτυγμένες» χώρες. Αντί η ηγεσία να κρούσει των κώδωνα του κινδύνου και να λάβει μέτρα, προτίμησε να σιωπήσει, όπως στην περίπτωση του χρηματιστηρίου «αξιών» και της φούσκας των ακινήτων, να συμπράξει στην διαπλοκή και να επωφεληθεί, αντί να προστατέψει το κοινό. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, για ένα άλλο άρθρο.

Αυτή είναι η πραγματικότητα γι αυτούς που την έζησαν, δυστυχώς όμως, το κόστος συνεχίζει να επιβαρύνει τον απλό κόσμο, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι το θύμα, ενώ οι πραγματικοί υπεύθυνοι συνεχίζουν ακάθεκτοι και με ακόμη μεγαλύτερο θράσος την διατριβή τους στην διαπλοκή, στην ασυδοσία και στην διαφθορά. Το αποτέλεσμα δε της διαιώνισης όλων των σαθρών και αρρωστημένων σε κάθε γωνιά του «κράτους» είναι η αποσύνθεση της κοινωνίας και οικονομίας που παρατηρούμε σήμερα.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here